تحقیق درباره یاخته های پشتیبان در بافت عصبی

سلول های پشتیبان در بافت عصبی

 

وروگلی‌ها یا پی‌چسب‌ها یا یاخته‌های گلیال، یاخته‌های پشتیبان دستگاه عصبی هستند که وظیفه حمایت از یاخته‌های عصبی را بر عهده دارند. یاخته‌های گلیال سیستم عصبی مرکزی را به هم پیوند داده و به طریق فیزیکی و شیمیایی از آن محافظت می‌کنند. علاوه بر این مواد شیمیایی و غذایی مورد نیاز یاخته‌های عصبی را فراهم می‌آورند.

اگرچه یاخته‌های گلیال کوچکتر از یاخته‌های عصبی هستند ولی از نظر تعداد ۱۰ تا ۵۰ برابر یاخته‌های عصبی هستند به طوری که نیمی از حجم مغز و نخاع را شامل می‌شوند.

 

یاخته‌ها به چهار دستهٔ کلی تقسیم می‌شوند:

آستروسیتها

الیگودندروسیتها

یاخته‌های میکروگلیال

یاخته‌های اپندیم

https://tahgigkon.ir/wp-content/uploads/2018/05/299px-نورون.png

یاخته‌های میکروگلیال از بقیه کوچکتر هستند. بر همین اساس به الیگودندروسیتها، آستروسیتها و اپندیم، روی هم رفته ماکروگلیال می‌گویند.

 

تاریخچهٔ شناسایی

نخستین بار دانشمندی به نام ویرخف مادهٔ میان بافت عصبی که یاخته‌های عصبی را فرا گرفته است، را نوروگلیا یا چسب عصب نامید. اکنون ما می‌دانیم که آن چسب ساختمان یاخته‌ای دارد.

 

برخی از سلول های گلیال اصولا برای حمایت فیزیکی برای سلول های عصبی هستند.

برخی دیگر در تنظیم محیط داخلی مغز، به ویژه مایع اطراف نورون ها و سیناپس  و تغذیه سلول های عصبی نقش دارند.

پاسخ بدهید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.