تحقیق در مورد خفاش ها و انواع خفاش

خفاش ها تنها پستانداران بالداری هستند که قادر به پرواز هستند. نام علمی این جانور «chiroptera» به معنی «دست های بال مانند» است. بال های خفاش دارای قابلیت ارتجاعی بوده که به گونه ای متفاوت از دیگر پرندگان ساخته شده است.این جانور همانند دیگر پستانداران برای بقای نسلش بچه به دنیا می آورد و دارای مو و دندان است.

بیشتر خفاش ها از حشرات و بی مهرگان تغذیه می کنند که حجم تغذیه آنها بین ۱۰۰۰ تا ۳۰۰۰ حشره در تاریکی شب است.

خفاش ها از نظر خصوصیات رفتاری جانوری بی آزار و کمرو است تا جایی که دانشمندان رفتار خفاش ها را به موش های بالدار تشبیه می کنند.

انواع خفاش

به صورت سنتی دو دستهٔ کلی برای خفاش‌ها معرفی شده‌است:

  • خفاش میوه‌ خوار (بزرگ‌ خفاش)
  • کوچک‌ خفاش

نمی‌توان گفت که همهٔ بزرگ‌خفاش‌ها اندام بزرگتری نسبت به کوچک‌خفاش‌ها دارند. تفاوت اصلی میان این دو دسته خفاش عبارت است از:

  • روش کوچک‌خفاش برای راهیابی، پژواک‌یابی است درحالی که در بزرگ‌خفاش به جز گونهٔ Rousettus و هم خانواده‌هایش بقیه چنین توانی ندارند.
  • کوچک‌ خفاش در انگشت دوم پای پیشین خود ناخن ندارند.
  • انتهای گوش کوچک‌ خفاش مانند یک حلقه بسته نمی‌شود و لبه‌ها در پایهٔ گوش از هم جدایند.
  • بدن کوچک‌ خفاش دارای کُرک نیست و برخی از آن‌ها برهنه‌اند.

بزرگ‌خفاش از میوه، شهد یا گرده تغذیه می‌کند در حالی که خوراک بیشتر کوچک‌خفاش‌ها حشره است برخی از آن‌ها هم ماهی، قورباغه، پستانداران کوچک، خون دیگر حیوانات و گاهی گرده و شهد می‌خورند. بزرگ‌خفاش بینایی خوب و پیشرفته‌ای دارد اما کوچک‌خفاش برای شکار و راهیابی تنها بر پژواک یابی خود تکیه می‌کند.

از دیدگاه تبارشناسی رابطهٔ میان دسته‌های گوناگون خفاش‌ها همواره مورد بحث بوده‌است. دسته بندی سنتی این جانور به دو دستهٔ کوچک‌خفاش و بزرگ‌خفاش نشان می‌دهد که این دو دسته مدتی طولانی است که از هم جدا شده‌اند و نسب مشترک ولی دوردست آن‌ها به پستانداری می‌رسد که توان پرواز داشته‌است.

این حدس‌ها نشان می‌دهد که پستانداران تنها یک بار توان پرواز برایشان بوجود آمده‌است. بررسی‌های زیستی و مولکولی نشان می‌دهد که بیشتر خفاش‌ها دارای یک تبار یا خانواده بوده‌اند.

پژوهش‌های گوناگون به نتیجه‌های دیگری رسیده‌است برای همین تلاش برای طبقه‌بندی علمی جانور هنوز ادامه دارد.

 

رفتار و نحوه زندگی خفاش ها

بیشتر کوچک‌خفاش‌ ها شب‌زی و در هنگام شفق چابک اند. بیشتر آن‌ها برای پیدا کردن جای مناسب برای خواب زمستانی صدها کیلومتر پرواز می‌کنند. برخی از آن‌ها به خواب کاذب می‌روند و در هنگامی که هوا آنقدر گرم است که حشرات در آن فعال اند، آن‌ها هم بیدارند و تغذیه می‌کنند. دسته‌ای از آن‌ها سوراخ می‌کنند یا به غار می‌روند تا در آنجا شش ماه از سال را به خواب زمستانی بروند.

شب کور ها در هنگام باران کمتر پرواز می‌کنند چون باران در فرایند پژواک یابی آن‌ها اختلال ایجاد می‌کند و آن‌ها نمی‌توانند خوراک خود را پیدا کنند.

زندگی اجتماعی شب کور ها متفاوت است برخی از آن‌ها به تنهایی زندگی می‌کنند اما گروهی دیگر همراه با میلیون‌ها شب کور دیگر در غارها زندگی می‌کنند.در برخی گونه‌های شب کور ها دیده شده که آن‌ها زندگی اجتماعی شکافت-همجوشی دارند به این معنی که در دوره‌هایی از سال شمار جامعهٔ آن‌ها کم می‌شود و به گروه‌های کوچک تقسیم می‌شوند و به میان درخت‌های تازه می‌روند و گاهی شمار آن‌ها افزایش می‌یابد و از جاهای دیگر به آن‌ها افزوده می‌شود.

تحقیق در مورد خفاش ها و انواع خفاش

پژوهش‌ها نشان داده که خفاش‌ها برای برقراری ارتباط با هم هرگونه صدایی را در آورند. دانشمندان با گوش کردن به صدای خفاش‌ها مفهوم برخی از صداهای آن‌ها را رمزگشایی کرده‌اند و دریافته‌اند که چه رفتاری در برابر چه صدایی انجام می‌شود.

غذای خفاش ها

۷۰٪ گونه‌های خفاش، حشره‌خوارند و با کمک پژواک‌یابی شکار خود را پیدا می‌کنند غیر از حشره‌خوارها، دیگر گونه‌ها بیشتر میوه‌خوارندو تنها سه گونه از آن‌ها خون‌خوارند.

گونه‌هایی از شبکور از مهره‌داران تغذیه می‌کنند. خفاش بینی-برگی (Phyllostomidae) از آمریکای مرکزی و آمریکای جنوبی و دو زیرگونهٔ خفاش بولداگ (Noctilionidae)، خوراکشان ماهی است. همچنین دو گونه خفاش وجود دارد که خوراکشان دیگر خفاش‌ها است،

این دو گونه عبارتند از:

خفاش خون‌آشام دروغین آمریکا و روح‌خفاش از استرالیا. خفاش بزرگ جغدی خفاشی است که در فضای تهی میان درختان زندگی می‌کند و پرندگان کوچک در هوا را شکار می‌کند

 

شگفتی های خفاش در نهج البلاغه

 

پاک و منزه است خدایی که شب را برای خفاشان چونان روز روشن و مایه ی به دست آوردن روزی قرار داد و روز را چونان شب تار مایه ی آرامش و استراحت آن ها انتخاب فرمود و بال هایی از گوشت برای پرواز آن ها آفرید تا به هنگام نیاز به پرواز از آن استفاده کنند،این بال ها چون لاله های گوشند.

بی پر و رگ های اصلی ، اما جای رگ ها و نشانه های آن را به خوبی مشاهده خواهی کرد.برای شب پره ها دو بال قرار داد نه آن قدر نازک که در هم بشکند و نه چندان محکم که سنگینی کند.پرواز می کنند در حالی که فرزندانشان به آن ها چسبیده و به مادر پناه برده اند ، اگر فرود آیند با مادر فرود می آیند و اگر بالا روند با مادر اوج می گیرند.

 

خفاش در پروازها و شکار کردن ها از چشم خود استفاده نمی کند بلکه به وسیله ی فرستادن امواج و دریافت آن ، موانع را تشخیص می دهد ، درست مانند یک دستگاه رادار عمل می کند که امواج “ماوراء صوت” را به وسیله ی یک فرستنده ی قوی به فضا می فرستد.

امواج همه جا پیش می روند ، وقتی به مانعی برمی خورند ، منعکس می گردند ، به این ترتیب وجود هواپیمای دشمن را تشخیص می دهند.خفاش در حال پرواز ۳۰ الی۶۰ بار امواج ماوراء صوت از خود بیرون فرستاده که پس از بازگشت امواج ، راه ها ، موانع و غذا را به خوبی تشخیص می دهد.

پاسخ بدهید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

رفتن به نوارابزار