نمونه ای از آداب معاشرت ، که نزد خانواده و فامیل باید رعایت شود

چقدر با آداب اجتماعی آشنایی دارید؟

بسیاری از رفتارهای فرزندم را می پذیرم و گاه تحمل می کنم اما بعضی از کارهایش مرا به مرز دیوانگی می کشد وقتی حرف های وقیحانه ای به من می زند که قابل گفتن نیست یا حتی حاضر نیست به دیگران سلام کند و جواب سوالاتشان را سربالا می دهد بیچاره می شوم.

بارها با او برخورد جدی کرده ­ام ولی هیچ فایده ای ندارد و بیشتر لج می کندو رفتارهای گستاخانه اش را تکرار می کند چه کنم؟
اطراف ما را کودکانی فرا گرفته اند که چیزی از احترام گذاشتن نیاموخته اند، روابط اجتماعی صمیمانه و صحیح برای دلپذیرتر شدن مناسبات اجتماعی ایجاد شده اند و نشان دهنده اهمیتی است که برای خود و دیگران قائل می شویم.

متاسفانه در جوامع صنعتی و زندگی شهرنشینی این آداب به شکل سرد و فانتزی درآمده که بیشتر احساس تصنعی بودن و پیام نزدیک نشو را به طرف مقابل القا می کند.

با برخوردی گرم و الگو قرار دادن خود و اهمیت دادن به طرز سلوک و رفتار با افراد خانواده، فامیل و دوستان به خصوص اشخاص بزرگتر و والدین به کودکان کمک کنیم تا آنان نیز مرزهای بین فردی را رعایت کنند

در عین حال این انتظارات باید واقع بینانه و متناسب با سن خردسالان باشد گاهی اوقات تمرد و بی احترامی کودکان بین ۲ تا ۳ سال نشان دهنده تثبیت استقلال طلبی آنان است و این که می خواهند همه کارها را آنطور که خودشان می خواهند انجام دهند، نه آنطور که ما به او می گوئیم.

در اغلب موارد اطفال درک درستی از رعایت رفتارهای میان فردی ندارند، به روش تربیتی تان صادقانه توجه کنید و شروع به ایجاد تغییراتی کنید که ارتباط کلی را با فرزندتان بهبود بخشند، این کار به زمان نیاز دارد، صبور باشید زیرا نتیجه نهایی آن کودکی با منش است.

پس ارزش این صبوری را دارد رفتار بدفرزندتان هر اندازه که ناراحت کننده است، از سرزنش او در برابر دیگران بپرهیزید.

 

چگونه معاشرتی خوب با دیگران داشته باشیم؟

در ذیل راهکارهایی ساده برای کمک به آنان برای داشتن روابطی دلپذیر و بالغانه ارائه می شود که در نهایت به بالارفتن عزت نفسشان کمک خواهد کرد:
برخاستن هنگام ورود والدین و افراد بزرگتر، خشوع و احترام و ادب در مقابل آنان الگوی مناسبی برای فرزندانمان خواهد بود.
در زمان هایی که بعد از چند ساعت با کودکمان روبرو می شویم به گرمی با آنان دست بدهیم و سلام و احوالپرسی کرده و روبوسی کنیم.
همواره آنان را به احترام و حفظ حریم ها با خود و همسرمان تشویق کنیم. در نزد آنان با تواضع و امتنان از پدر یا مادرشان یاد کنیم.
در عین صمیمیت و مهربانی به اطفال اجازه بی ادبی و وارد شدن به حریم والدانه امان را ندهیم.
هنگام بی نزاکتی در مقابل جمع هرگز به او تذکر ندهید و دعوا نکنید.
با القاب زیبا و در عین حال جدی و بزرگوارانه در نزد دیگران از او یاد کنید و به فرزندتان توجه و احترام بگذارید .
هنگام دعوا و برخورد با او از نسبت دادن صفات بد به او جداً خودداری کنید و تنها کار بدش را به او یاد آور شوید
هرگز و هرگز نزد او از دیگران بدگویی نکنید و کلمات رکیک به کار نبرید. این کار به بدبینی خردسالان نسبت به دیگران دامن می زند.
در مهمانی ها، در حد توان پذیرایی میوه و شیرینی را به عهده فرزندان بگذارید و از آنان نیز پذیرایی کنید.
آموزش توصیه های مذهبی مانند: عاق والدین، غیبت، قهر بودن، اجر و ثواب احترام به والدین و بزرگترها در این مسیر بسیار یاری گر است.
به فرزندانتان اجازه بی احترامی به یکدیگر را ندهید. روش برخورد آنها اغلب تمرینی برای روش برخوردشان با دیگران است.
اگر کودکی رفتار محترمانه ای دارد و حرفی مغایر با شخصیت معمول خود زد، با آرامش و جدیت به او تذکر بدهید: “وقتی با احترام صحبت کردی به حرفت گوش می دهم” یا خود را به نشنیدن بزنید.
رفتارها و معاشرت های صحیح او را تشویق کنید، نزد دیگران به طوری که کودک بشنود از وی ذکر خیر کنید و تمجید نمائید .
روابط آنان را با کودکان مودب و با اخلاق بیشتر کنید و زمینه های معاشرتشان را تقویت کنید.
آنان را گرامی بدارید، نوازش لمسی را بیشتر به کار برید، بگذارید احساس کند دوست داشتنی، مهربان و مودب است.

آداب معاشرت و احترام به بزرگترها

تا آنجا که می توانید معاشرت های فامیلی و دوستانه خود و کودکتان را تقویت کنید. خردسالان در چالش های اجتماعی راه خود را خواهند یافت و با رفتار بالغانه و صمیمانه شما را متعجب خواهند نمود.

و در آخر تنها عمل ما و رفتارها و معاشرت های ماست که چهارچوب شخصیتی آنان را خواهد ساخت. برای داشتن فرزندانی خوشبخت، خوش بین، آرام و متخلّق، ابتدا ما باید به این خصوصیات آراسته شویم.

زمان ما زمان سخن گفتن تشعشعاتی است نه دهانی. خود را دوست بداریم به خود و دیگران احترام بگذاریم تا آنان نیز با خود، جامعه، هستی و خدا در آشتی و صلح بوده با اطمینان در جاده کمال گام بردارند. بادا که چنین باشد.

پاسخ بدهید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.