تحقیق کن

تحقیق کن

تحقیق و مقاله و پروژه های دانش آموزی و دانشجویی

امکان سفارش تحقیق در سایت محقق شد. این بخش مختص دانشجویان و کاربرانی است که به دلایل مختلف زمان کافی برای انجام تحقیقات دانشجویی را ندارند که می توانند سفارش تحقیق دانشجویی خود را به تحقیق کن ارجاع دهند.

فرق این دنیا با آخرت چیه

51 مشاهدهدرخواست تحقیق
1

سلام
تحقیق میخواستم در مورد فرق این دنیا با دنیای آخرت

سوالات پاسخ داده شده
0

مشخصاتت رو درست وارد کن

سوالات پاسخ داده شده
1

عمر دنیا هرچند هم طولانی باشد خلاصه با ظهور قیامت به پایان خود خواهد رسید در حالی که عمر آخرت، ابدی است و به خواست الهی هیچ گاه پایان نمی‌یابد، در آیات مختلفی به این حقیقت اشاره گردیده است از جمله در سوره اعلی آیات ۱۶ و ۱۷ چنین می‌خوانیم که “لیکن زندگی دنیا را بر می‌گزینند با آنکه آخرت نیکوتر و پایدارتر است”. و در سوره نساء آیه ۷۷ بیان شده که برخورداری از دنیا اندک می‌باشد و برای کسی که تقوا پیشه کرده آخرت بهتر است.

زندگی دنیا به عنوان مقدمه‌ای برای زندگی آخرت است در واقع ارزش دنیا تا این حد است که به عنوان یک راهی، ما را به آخرت می‌رساند و هدف از زندگی موقت این دنیا، آمادگی یافتن انسان در آن دنیا برای درک رحمت و نعمت الهی یا عذاب می‌باشد چنانکه در آیه ۷۷ سوره نساء آمده برخورداری از دنیا اندک است و برای تقوا پیشگان آخرت بهتر است. براین اساس است که کسی که زندگی این دنیا را هدف خود قرار داده بسیار زیان کرده است.

به تجربه برای همه ماها ثابت شده است که در زندگیمان همواره لذت و رنج، شادی و درد با هم آمیخته است مثلا لذت خوردن غذای دلخواه، رنج تهیه آن را به همراه دارد، و لذت مادر شدن رنج مشکلات نه ماه بارداری را به همراه دارد اما در جهان آخرت چنین آمیختگی وجود ندارد در آنجا گروهی از بهشتیان از لذت نعمت خالص برخوردارند تا حدیکه کوچکترین رنجی بر آنها متصور نیست و در مقابل گرهی دیگر جز عذاب چیزی دیگری ندارند.

اینکه اساسا نظامی که بر جهان آخرت حاکم است با نظامی که بر این دنیا حاکم است تفاوت دارد چرا که دنیا محل تحول و تغییر است، در آن مرگ و حیات با هم وجود دارد اما جهان آخرت به کلی حیات است و زندگی، آخرت سرشار از شعور است و آگاهی برخلاف این دنیا. در واقع طبق آیات قرآنی زندگی حقیقی همان سرای آخرت می‌باشد. “سوره عنکبوت آیه ۶۴”

که رابطه بین مجازات‌های اخروی و گناهان انسان در دنیا، رابطه‌ای قراردادی ـ از نوع قوانین موضوعه بشری برای مجازات مجرمان ـ نیست، بلکه رابطه‌ای ذاتی و علی و معلولی است. به عبارت دیگر مجازات‌های اخروی، نتیجه طبیعی و ذاتی گناهان ما در دنیا هستند. سپس مثالی می‌زنند و می‌گویند در همین دنیا نیز ممکن است شخصی یک یا دو بار مشروبات الکلی بنوشد و همین باعث ابتلای او به بیماری‌هایی شود که سالیان درازی او را عذاب دهد. چنین شخصی حق اعتراض ندارد. زیرا نتیجه طبیعی خطای او تحمل چنین عذابی است.(اما با توجه به اینکه عمر آدمی در این دنیا محدود به چندین سال است امادر آخرت بنا به تعالیم اسلام دوستان عزیز هر سال آن برابر است با ۱۰۰۰ سال در این دنیا که در این صورت عذاب جاودانه برابر با میلیارها سال خواهد بود ) عذاب‌های آخرتی نیز همینطور است و هیچ آیین‌نامه‌ای نوشته نشده که در آن به عنوان مثال به ازای هر دروغ، فلان مقدار مجازات در جهنم منظور شده باشد، بلکه جنبه باطنی اعمال گناهکارانه انسانها در آنجا به صورت عذاب‌های دردناک اخروی ظاهر شده و تجسم عینی می‌یاب

خدا به سبب مرگ، روح را از بدن افراد بشر جدا می سازد و در روز رستاخیز مردگان را زنده از قبرها خارج می کند و آنچه در قلبها و سینه های ایشان بوده است آشکار می سازد. و هر انسنی که مکلف بوده باشد، تمام اعمال نیک و بد خود را حاضر می بیند و با کارهای بزرگ و کوچک خویش روبرو می­شود و مشاهده می کند که در کتابی ثبت و نوشته شده اند که « لَا یُغَادِرُ صَغِیرَهً وَلَا کَبِیرَهً إِلَّا أَحْصَاهَا »[۱] و هر کس اندازه ی کارهای نیک و بدش را به وسیله ی معیار دقیقی که آن را میزان می گویند، می­فهمد و میزان اعمال مانند ترازوی سنجش جسمهای سنگین نیست و همچنانکه اصطرلاب که میزان برای تعیین اوقات است و خط کش که برای اندازه گیری میزان سطرهاست و علم عروض که میزان شعرهاست، با ترازوی معمولی فرق دارند، میزان اعمال نیز غیر از ترازوی اجسام است و به وسیله ی آن به حساب کردارها و گفتارهای بندگان و آنچه به باطن و قلبشان خطور کرده است و اعتقادها و نیتهایی که داشته اند اعم از ظاهری و باطنی، نهان و آشکارا، رسیدگی می­شود؛ درباره بعضی سختگیری و نسبت به جمعی بر حسب استحقاق سهل انگاری به عمل می آید و گروهی بی حساب به بهشت می روند و همچنین صراط که پلی است تیزتر از شمشیر و باریک تر از موی و در بین منازل اهل سعادت و محل­های بدکاران کشیده شده است، در راه افراد بشر وجود دارد و کسانی که در دنیا به راه راست که موازی صراط و در باریکی و تیزی با آن یکسان است، رفته باشند سبک و آسان از آن می گذرند و برای افرادی که در دنیا از صراط مستقیم منحرف شده باشند و در آن روز مشمول عفو کرم خدا واقع نشوند، لغزشگاه خطرناکی می­باشد.

در روز آخرت از بندگان، سؤال و بازجویی می­شود و خداوند هر کس را که بخواهد مورد بازخواست قرار می­دهد، از پیغمبران سؤال می­کند که رسالت را تبلیغ کرده اند یا خیر، از کفار بازخواست می­شود که چرا دعوت پیغمبران را نپذیرفتند و ایشان را تکذیب کردند، از کسانی که در دین، بدعت ایجاد کرده اند، می­پرسند که به چه دلیل از پیغمبران پیروی نکرده اند و از راه و روش ایشان منحرف شده اند؟ از مسلمانان صادق در مورد صدق و از منافقان درباره نفاقشان، بازپرسی به عمل می آید.

پس از طی این مراحل، نیکوکاران و سعادتمندان به سوی خدای مهربان و بهشت جاودان می روند و گناهکاران را به دوزخ می برند و دوزخیانی که اهل توحید بوده اند و به اندازه ی یک ذره ایمان در قلبشان وجود داشته است، پس از چشیدن انتقام گناهان، از دوزخ خارج می­شوند.

افرادی که اهل سعادت باشند برای همیشه در بهشت و نعمت جاودان باقی می مانند و بالاتر از تمام نعمت­ها از نظر به جمال ذات خدا بهره مند می­شوند و اهل شقاوت در دوزخ و زیر انواع شکنجه ها قرار می­گیرند و از نظر به سوی پروردگار صاحب جلال و عظمت دور و محرومند.

وضعیت را برای انتشار تغییر داده شد

%u0637%u0631%u0627%u062D%u06CC %u0633%u0627%u06CC%u062A